środa, 31 lipca 2013

RECENZJA: Agnieszka Pruska, Literat (2013)

Literat Agnieszki Pruskiej to drugi kryminał, obok Postrzelonego Alfreda Siateckiego, jaki ukazał się w ostatnim czasie nakładem Wyd. Oficynka. Recenzję książki Alfreda Siateckiego (link) mieliście niedawno okazję przeczytać na łamach naszego bloga. Przypomnę, że pozycja ta przypadła mi do gustu i uznałam ją za dobry kryminał. A jakie są moje wrażenia po lekturze Literata Agnieszki Pruskiej? Pozytywne, aczkolwiek mam kilka zastrzeżeń.

Literat to barwnie i intrygująco skonstruowana opowieść o seryjnym mordercy. Sprawę jego coraz to nowych i odmiennych od poprzednich zabójstw stara się rozwiązać zespół nadkomisarza Barnaby Uszkiera. Im bardziej śledztwo nabiera rozpędu, tym więcej osób dołącza do grupy nadkomisarza i stara się pomóc w jego rozwiązaniu. Niestety, morderca z Gdańska jest nader sprytny i bawi się z policjantami w kotka i myszkę. Jednakże do czasu...

Powieść Agnieszki Pruskiej, jak na kryminał przystało, charakteryzuje się wartką akcją, zaskakującymi wydarzeniami, ciekawie wykreowanymi bohaterami oraz stale towarzyszącym jej lekturze dreszczykiem emocji. Ponadto cała opowieść układa się stopniowo w nader intrygującą całość, co skłania czytelnika do bacznego śledzenia biegu zdarzeń.

Ciekawym zabiegiem zastosowanym w tejże powieści jest podwójna narracja. Z jednej strony mamy do czynienia z narracją 3-osobową, opisującą przebieg śledztwa i poczynania zespołu nadkomisarza Uszkiera, Z drugiej zaś z narracją 1-osobową, będąca zapisem myśli mordercy. Dominantę stanowi ta pierwsza, a mnie osobiście zabrakło tej drugiej narracji. Moim zdaniem rozdziały poświęcone wypowiedziom mordercy są interesujące i wzbogacają powieść. Toteż sądzę, iż gdyby byłoby ich znacznie więcej, to lektura Literata stałaby się nader wciągająca i intrygująca od pierwszej do ostatniej strony. Niemniej jest to dobry i godny polecenia kryminał. W dodatku polski, obfitujący w nasze rodzime realia i zwyczaje.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania serdecznie dziękuję
   

5 komentarzy:

  1. Czytałam. Faktycznie rozdziały z myślami psychopaty mogłyby być dłuższe, ale miałam wrażenie, że autorka sobie nie radziła z nimi, jakby nie potrafiła się wczuć w tą postać.

    OdpowiedzUsuń
  2. Podoba mi się fakt, że akcja dzieje się w Polsce. Lubię również książki, w których narracja jest prowadzona z więcej niż jednej strony. :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Muszę przyznać, że polskie kryminały rozwijają się i nie odstają już od literatury zagranicznej. Szczególnie z kryminałami i fantasy było słabo, teraz już jest dużo dużo lepiej.
    Wcześniej książki kryminalne mnie w ogóle nie interesowały, teraz jest zupełnie inaczej. Wręcz szukam czegoś ciekawego. Możliwe, że skuszę się, żeby przeczytać tę książkę, ponieważ zapowiada się interesująco, szczególnie wieloosobowość narracji.
    Będę odwiedzać bloga :)
    http://wykrzyknikami-pisane.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Super post !!!
    Obserwuje i licze na to samo :))
    klauudia-klauudia.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  5. super książk czytałam :) Obserwuje i liczę na to samo czastkazycia.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń